Τα χρονικά μιας Συντήρησης – Από την Ελένη Τσετσέκου

Tags

, , , , , , ,

Το ακόλουθο άρθρο υπογράφει η Ελένη Τσετσέκου, συντηρήτρια και βιβλιοδέτις.

Όταν μου ζήτησε ο Δημήτρης να του πω την γνώμη μου για κάποια βιβλία που χρειάζονταν συντήρηση ενθουσιάστηκα.  Είναι αυτό το συναίσθημα όταν πιάνεις ένα παλιό βιβλίο, είμαι σίγουρη πως για να παρακολουθείτε αυτό το blog ξέρετε τι εννοώ. Επρόκειτο για τρία βιβλία…
Το πρώτο και παλαιότερο, ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Ντυμένο με περγαμηνή η οποία είχε σκιστεί σε κάποια σημεία, θύμιζε τα βιβλία που βλέπουμε  στις ταινίες. Τα κεφαλάρια του είχαν “λυθεί” από τα τεύχη και δεν ακολουθούσαν το άνοιγμα του βιβλίου. Το υπόλοιπο σώμα του ήταν καλυμμένο με σκόνη και επικαθήσεις αλλά κατά τα άλλα ήταν σε άψογη κατάσταση.  
Παρόλαυτα χρειαζόταν ένα καθαρισμό, στερέωση των ευαίσθητων σημείων της περγαμηνής πάνω στο εξώφυλλο και στήριξη των κεφαλαριών πάνω στα τεύχη. Απλά πράγματα!

Τα άλλα δύο βιβλία δεν ήταν το ίδιο τυχερά: τα καλύμματά τους ήταν σκισμένα – σχεδόν διαλυμένα. Το χαρτί τους, λεπτό και κιτρινισμένο, φαινόταν αρκετά ευαίσθητο στα χέρια μου και κάμποσες σελίδες ήταν σκισμένες. Με μία πρώτη ματιά υποθέσαμε πως και τα δύο αυτά βιβλία είναι πιθανό να μην φέρουν το αρχικό τους δέσιμο.

Στις διπλωμένες σελίδες που περιείχαν σχέδια και πίνακες είχαν γίνει πρόχειρα στερεώσεις με χοντρό χαρτί και μία μάλιστα ήταν κολλημένη με το αγαπημένο υλικό των συντηρητών… το σελοτέιπ. Τα βιβλία αυτά λοιπόν έπρεπε να λυθούν, να καθαριστούν, να πλυθούν (αν τα μελάνια τους το επέτρεπαν), να γίνουν στερεώσεις όπου υπήρχαν σκισίματα και να ραφτούν ξανά.

Σκέφτηκα να ξεκινήσω με τα δύο βιβλία που βρίσκονταν σε παρόμοια κατάσταση και χρειάζονταν την περισσότερη δουλειά. Το πρώτο βήμα ήταν να τα λύσω. Ακούγεται εύκολο, σωστά; Συνήθως είναι… Τα βιβλία αυτά όμως, όπως έχω ήδη αναφέρει, είχαν ξαναραφτεί και η δουλεία που είχε γίνει σε αυτά ήταν αρκετά πρόχειρη ως και κακή θα μπορούσα να πω. Δυσκολευόμουν ιδιαίτερα να βρω την μέση των τευχών προκειμένου να κόψω τις κλωστές ραφής.
Επιπλέον δεν άνοιγαν σωστά καθώς είχαν περαστεί με υπερβολική κόλλα στην ράχη, η οποία είχε εισχωρήσει μέσα στα φύλλα και τα είχε κολλήσει μεταξύ τους. Σε πολλά σημεία αναγκάστηκα να σκίσω το χαρτί (πόνος για έναν συντηρητή) για να μπορέσω να αφαιρέσω την κλωστή καθώς αυτή ήταν κολλημένη πάνω στα φύλλα.
Μία άλλη δυσκολία ήταν πως υπήρχαν αρκετά μονόφυλλα μεταξύ των τευχών οπότε έπρεπε να διπλοτσεκάρω τα φύλλα που θεωρούσα ως τεύχος και να μην αρκούμαι στο απλό μέτρημα των 16 σελίδων που συνήθως αποτελούν τα τεύχη.

Όπως πάλευα λοιπόν να λύσω τα βιβλία -στα όρια της απελπισίας-βλέπω τον Δημήτρη να μπαίνει στο εργαστήριο και να βγαίνει ξανά φορτσάτος με μια σκούπα. Στην αρχή δεν έδωσα σημασία αργότερα όμως κατάλαβα πως μίλαγε με κάποιον οπότε βγήκα και εγώ έξω για να δω αν μπορούσα να βοηθήσω -όχι για κουτσομπολιό, προς θεού!
Ένα μικρό μικρό γατάκι είχε τρυπώσει σε μία μηχανή αυτοκινήτου για να ζεσταθεί και δεν έβγαινε από εκεί με τίποτα. Μετά από αρκετή ώρα καταφέραμε να το πιάσουμε και το βάλαμε σε ένα κουτί με τροφή και νερό ελπίζοντας να μπορέσουμε να εντοπίσουμε την μητέρα του. Δεν τα καταφέραμε. Παίρνοντας αρκετά τηλέφωνα βρήκαμε μία κοπέλα που μπορούσε να το φιλοξενήσει για λίγες μέρες.

Προσπάθησα να συνεχίσω να δουλεύω αλλά ήταν αρκετά δύσκολο καθώς το γατάκι προσπαθούσε συνέχεια να έχει την προσοχή μου με νιαουρίσματα και περίεργους θορύβους μέσα από το κουτί του!
Αφού κατάφερα να λύσω τα βιβλία, προχώρησα στον “στεγνό καθαρισμό του χαρτιού” όπως λέμε στην συντήρηση. Καθαρισμό δηλαδή που γίνεται χωρίς νερό ή κάποιον άλλο διαλύτη, συνήθως με πινέλο, γόμα και νυστέρι αν χρειαστεί. Οι σελίδες είχαν αρκετή σκόνη την οποία αφαίρεσα με ένα μαλακό πινέλο.
 Και εδώ είχαμε απρόσκλητους επισκέπτες, λιγότερο χαριτωμένους και ευτυχώς όχι ζωντανούς… Κάναμε μια μικρή φωτογράφιση και σε αυτούς!

Αποφάσισα να μην αφαιρέσω τις στερεώσεις που είχαν γίνει με χοντρό χαρτί στις διπλωμένες σελίδες αλλά το σελοτέιπ έπρεπε να φύγει!

Για καλή μου τύχη είχε μειωθεί αρκετά η συγκολλητική του ιδιότητα και με αργές κινήσεις με μια λεπτή σπάτουλα κατάφερα να το αφαιρέσω χωρίς απώλειες.

Για την αφαίρεση κάποιων  λεκέδων στις πρώτες και τελευταίες σελίδες χρησιμοποίησα γόμα, σε κάποιους με επιτυχία σε άλλους όχι. Σε αυτό το σημείο ήθελα να προχωρήσω στον υγρό καθαρισμό ορισμένων σελίδων οι οποίες ήταν ιδιαίτερα κιτρινισμένες και λεκιασμένες (λόγω περιορισμένου χρόνου δεν μπορούσα να το κάνω σε όλες τις σελίδες και των δύο βιβλίων και εκ των πραγμάτων δεν χρειαζόταν).
 Προτού όμως βρέξω αυτές τις σελίδες έπρεπε να είμαι σίγουρη πως τα μελάνια τους δεν διαλύονταν στο νερό και πως το χαρτί θα άντεχε να βραχεί. Αυτό το είδα βάζοντας μια σταγόνα νερό πάνω σε δυο τρία γράμματα από διαφορετικές σελίδες. Στο ένα βιβλίο το μελάνι έβγαινε λίγο όπως σκούπιζα τις σταγόνες οπότε σίγουρα δεν μπορούσα να το βρέξω. Στο άλλο δεν παρατήρησα να επηρεάζεται το μελάνι οπότε αποφάσισα να προχωρήσω με τον καθαρισμό.

Οι σελίδες ήταν αρκετά ευαίσθητες για να τις βυθίσω στο νερό οπότε αποφάσισα να τις ψεκάσω. Χρησιμοποίησα αερογράφο. Το νερό που στράγγιζα από τις σελίδες έβγαινε αρκετά κίτρινο.

Στην συνέχεια τις ψέκαζα με πολύ αραιωμένη μεθυλοκυτταρίνη, μία αρχειακή κόλλα η οποία χρησιμοποιείται κατά κόρων στην συντήρηση χαρτιού και δυναμώνει κατά κάποιο τρόπο το χαρτί.

Άφησα τις σελίδες να στεγνώσουν υπό πίεση ενώ παράλληλα προχώρησα σε στερεώσεις σκισιμάτων με ιαπωνικό χαρτί.

Το αποτέλεσμα μετά τον υγρό καθαρισμό.

Το ιαπωνικό χαρτί κόβεται – ή μάλλον σκίζεται- με ένα βρεγμένο πινέλο στις διαστάσεις που χρειαζόμαστε. Με αυτό τον τρόπο το κομμάτι που κόβουμε έχει ίνες στις άκρες του και κολλάει χωρίς να δημιουργεί “σκαλοπάτι” στο χαρτί που στερεώνουμε.

Στερέωση στην σελίδα απ’ όπου  αφαίρεσα το σελοτέιπ. Το ιαπωνικό χαρτί εδώ είναι ιδιαίτερα λεπτό προκειμένου να μην κρύβει το κείμενο και έχει μπει και από τις δύο όψεις της σελίδας και μεγαλύτερη αντοχή. Τα φύλλα έμειναν υπό πίεση μετά τις στερεώσεις.
Αφού σιγουρευτήκαμε πως τα φύλλα και τα τεύχη ήταν στην σωστή σειρά, έπρεπε να ανοιχτούν οπές στις οποίες θα γινόταν η καινούρια πια ραφή. Από εδώ και πέρα ανέλαβε ο Δημήτρης ενώ εγώ συνέχισα με το πρώτο βιβλίο που σας ανέφερα, που ήταν καλυμμένο με περγαμηνή.
Ξεκίνησα τον καθαρισμό με πινέλο, βγήκε αρκετή σκόνη και συνέχισα με γόμα σε κάποιους λεκέδες.

Ορισμένες σελίδες είχαν μουτζούρες από κάποιο παιδάκι το οποίο δεν είχε βρει μάλλον άλλο χαρτί για να ζωγραφίσει. Σε κάποιους λιπαρούς λεκέδες επέμεινα με νυστέρι με αρκετή επιτυχία.

Η στερέωση της περγαμηνής στα ευαίσθητα σημεία έγινε με Klucel G. Είναι σημαντικό η περγαμηνή να μην βραχεί με νερό διότι δημιουργεί κυματισμούς και αλλάζει διαστάσεις.

Σημείωση: Στη φωτό δεξιά η πάνω λωρίδα αφορά ένα από τα 2 πρώτα βιβλία. Η μεσαία και κάτω λωρίδα ανήκουν στο βιβλίο δεμένο με περγαμηνή.
Το τελευταίο βήμα ήταν ραφή των κεφαλαριών πάνω στα τεύχη. Χρησιμοποίησα λεπτή βαμβακερή κλωστή και πέρασα γύρω από τον πυρήνα του κεφαλαριού και μέσα από τα τεύχη. Προσπάθησα η κλωστή μου να έρχεται πάνω από την ανοιχτόχρωμη κλωστή του κεφαλαριού με σταθερές αποστάσεις για να μην ενοχλεί στο μάτι.

Ελπίζω να κατάφερα να σας μεταφέρω τα βήματα συντήρησης που ακολουθήσαμε!

ΥΓ – Για όσους αναρωτιέστε για το γατάκι βρήκε οικογένεια και μεγαλώνει ευτυχισμένο!

Advertisements

Ημέρες βιβλιοδετείων – Φωτό από την δράση

Tags

, ,

Το περασμένο Σ/Κ η δράση της ARA Ελλάδος πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία.

Κατά τα λόγια του Δ.Σ.:
“Οι “Ημέρες Βιβλιοδετείων” προσέλκυσαν ένα μεγάλο αριθμό επισκεπτών, από ένα ευρύ φάσμα ιδιοτήτων κι επαγγελμάτων (εικαστικοί, γραφίστες, συντηρητές, βιβλιόφιλοι κ.α), οι οποίοι ήρθαν σε επαφή με τους ίδιους τους Βιβλιοδέτες και τα Εργαστήριά τους και γνώρισαν από κοντά τις δημιουργίες τους.”

Παρότι το εργαστήριο μου φαντάζει απομονωμένο σε κάποια χιονισμένη βουνοπλαγιά στην άκρη του κόσμου, σε σχέση με τα πολλά βιβλιοδετεία που είναι συγκεντρωμένα στο κέντρο και σαφώς πιο προσβάσιμα, υπήρξαν κάποιοι τολμηροί οδοιπόροι που μας τίμησαν με την επίσκεψη τους – και τους ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο και την διάθεση τους!

Ακολουθούν μερικές φωτό από τη δράση!

Καθώς το εργαστήριο είναι δυσεύρετο θεώρησα σωστό να επισημάνω την τοποθεσία στους επισκέπτες με ένα διακριτικό οπτικό βοήθημα…

  Εξηγώντας το χρύσωμα σε μια θαυμάσια οικογένεια – τι ωραία φωτό!
  Ας μου επιτραπεί να συγχαρώ αυτούς τους γονείς που έφεραν μαζί τα παιδιά τους – είναι σημαντικό να μαθαίνουν πως υπάρχουν ακόμη -και θα υπάρχουν πάντα- πράγματα που φτιάχνονται στο χέρι και πως δεν βρίσκονται όλα στην οθόνη ενός υπολογιστή (πόσο μάλλον όταν μιλάμε για βιβλία) ή έτοιμα στα ράφια ενός μαγαζιού…
  Προσέξτε την έκφραση των κοριτσιών: διακρίνω 2 βιβλιοδέτριες εν την γενέσει!

Και μια ακόμη φωτό επί το έργον!

Δείχνοντας πως φτιάχνονται τα χειροποίητα κεφαλάρια.

Ένα κεφαλάρι σε πραγματικό μέγεθος (αριστερά) και ο ίδιος τύπος σε μεγέθυνση!
Την ιδέα αυτή την πήρα από το Book Arts Web, όπου κάποιος συνάδελφος του εξωτερικού την είχε αναφέρει, και είναι ομολογουμένως εξαιρετική – διευκολύνει πολύ στην κατανόηση του πως φτιάχνονται τα κεφαλάρια και βοηθάει στο να εκτιμηθεί η ακρίβεια που απαιτείται και η φινέτσα που προκύπτει όταν μετά γίνεται η σύγκριση με το πραγματικό μέγεθος.

   Η Ελένη Τσετσέκου, συντηρήτρια και βιβλιοδέτρια, φιλοξενήθηκε στο βιβλιοδετείο στα πλαίσια της δράσης και μοιραστήκε εξ ημισείας μαζί μου την υποδοχή των επισκεπτών και την επίδειξη των βιβλιοδετικών σταδίων και τεχνικών.
  Θα ήθελα να την ευχαριστήσω για την βοήθεια που προσέφερε στην προετοιμασία του εργαστηρίου αλλά πάνω απ’όλα για τη συμβολή της κατά την διάρκεια της δράσης.
  Στα αριστερά την παρακολουθείτε σοκαρισμένη απέναντι στην απόπειρα ραψίματος ενός επισκέπτη (αστεισμός βεβαίως)! Περάσαμε όλοι, βιβλιοδέτες, εθελοντές και επισκέπτες, όμορφα και διασκεδάσαμε πολύ – όπως φαίνεται στα δεξιά!

Εξηγώντας διαφορετικούς τύπους ραφής στους επισκέπτες.

Και τέλος μια από τις εθελόντριες μας, η Sarah, απαθανατισμένη να κραυγάζει ενθουσιασμένη και εκστατική με δάκρυα στα μάγουλα (δεν φάινονται στη φωτό) στη θέα του πρώτου της χρυσωμένου διακοσμητικού. Εύγε Sarah!

  Κλείνοντας πρέπει να γίνει μνεία στις εθελόντριες που μας συντρόφεψαν τις ημέρες της δράσης: την Sarah που δεν δίστασε να διακυρήξει δημοσίως που βρίσκεται το πραγματικό βιβλιοδετικό πάρτυ (!) και την Μυρσίνη για την ειλικρινέστατη και ενδελεχή κριτική που παρέθεσε σχετικά με την κρεμάστρα του εργαστηρίου…
  Πέρα από τα αστεία, εγώ και η Ελένη τις ευχαριστούμε θερμά για την ενέργεια και διάθεση που έφεραν μαζί τους!

Ημέρες Βιβλιοδετείων – Πρόσκληση σε ένα χειροτεχνικό περίπατο!

e-afisa_Hmeres_Vivliodeteiwn 1
Το εργαστήριο μου συμμετέχει στην δράση με τίτλο “Ημέρες βιβλιοδετείων” που διοργανώνει η ARA Ελλάδος και η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 10 & 11 Νοεμβρίου 2018 στις 11.00 – 18.00. Κύριος στόχος της δράσης είναι τα Εργαστήρια Βιβλιοδεσίας να ανοίξουν τις πόρτες τους στο κοινό και να μοιραστούν μαζί του τα μυστικά της Τέχνης της Βιβλιοδεσίας.

Εγώ και οι συνάδελφοι βιβλιοδέτες σας προσκαλούμε να επισκεφτείτε τα εργαστήρια μας ώστε να γνωριστούμε και να μιλήσουμε για τα βιβλία και την τέχνη που τα προστατεύει και τα ομορφαίνει.


Eleni Tsetsekou

Στα πλαίσια της δράσης θα φιλοξενείται στο εργαστήριο η συντηρήτρια και βιβλιοδέτρια Ελένη Τσετσέκου.

Θα παρουσιαστούν τα εξής στάδια:
– Πριόνισμα του βιβλίου
– Ράψιμο σε τεζάκι
– Ράψιμο κεφαλαριών
– Ρεφελάρισμα
– Χρύσωμα

Η επίδειξη των σταδίων αυτών θα γίνει/επαναληφθεί τις ακόλουθες ώρες:
11:00 – 12:00 – 13:00 – 14:00 – 15:00 – 16:00 – 17:00
(Το εργαστήριο θα παραμείνει ανοικτό έως τις 18:00, ωστόσο η τελευταία επανάληψη θα πραγματοποιηθεί στις 17:00).

Για να μπορέσετε να παρακολουθήσετε όλα τα στάδια και για λόγους διευκόλυνσης δικής μας θα σας παρακαλούσαμε να ρυθμίσετε την επίσκεψη σας ώστε να είστε στο εργαστήριο λίγο πριν από τις ώρες που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Θα χαρούμε να σας υποδεχτούμε!

ΥΓ – Σας προτείνουμε να επισκεφτείτε/εγγραφείτε την σελίδα της ARA Greece στο facebook η οποία αναρτά συχνά υλικό βιβλιοδετικού -και όχι μόνο!- ενδιαφέροντος.

Ευκαιρία – χειροποίητες μαρμαρόκολλες σε προσφορά

Tags

, ,

Καλωσήρθατε σε ένα ακόμη άρθρο με marbling-θεματική!

Εάν θέλετε να δειτε απευθείας τη λίστα με τις διαθέσιμες μαρμαρόκολλες ανατρέξτε στο τέλος του άρθρου.

Έχω εκφράσει πολλές φορές την αδυναμία μου για μαρμαρόκολλες… Πέρα από την ομορφιά που έχουν αυτά καθαυτά τα χαρτιά που έχουν διακοσμηθεί με την τεχνική του ebru/marbling είναι αδιαμφισβήτη η χάρη που προσφέρουν σε μια βιβλιοδεσία, είτε πρόκειται μονάχα για εσώφυλλα είτε κοσμούν το κάλυμμα σε μια βιβλιοδεσία τριών-τετάρτων.

Επειδή ακριβώς λατρεύω τις μαρμαρόκολλες τόσο ήθελα να μπορώ να προσφέρω στους μαθητές μου κάτι παραπάνω από μονόχρωμα χαρτιά ή μαρμαρόκολλες εκτύπωσης με μουντά χρώματα.

Μίλησα λοιπόν με την Natalia Lanza.
Η Natalia ζει στην Ιταλία και προσφέρει μια μεγάλη ποικιλία σε μαρμαρόκολλες, από απλούς τόνους και μοτίβα μέχρι μοναδικά κομμάτια με ζωηρά χρώματα και σχέδια.
Κατόπιν συνεννόησης μαζί της προμηθεύτηκα ένα αριθμό από “seconds”, δηλαδή κομμάτια που έχουν μικρές ατέλειες, ώστε οι συμμετέχοντες να μπορούν να δέσουν τα βιβλία τους με μαρμαρόκολλες που θα τα αναδείξουν ακόμη περισσότερο.

Ιδού οι μαρμαρόκολλες που μου έστειλε η Natalia.

Και εδώ είναι το απογευματινό τμήμα -σε βαθιά περισυλλογή!- καθώς διαλέγουν τα χαρτιά τους.

Ωστόσο πέραν των χαρτιών που προορίζονται για τα σεμινάρια η Natalia δέχτηκε να μου στείλει ένα μικρό αριθμό από τα χαρτιά που διαθέτει προς πώληση σε έκπτωση γνωριμίας για το ελληνικό κοινό.
Η τιμή τους κινείται κανονικά στα 8-10 ευρώ (συν τα έξοδα αποστολής εάν τα παραγγείλει κανείς από την ίδια). Μπορείτε όμως να τα προμηθευτείτε από το εργαστήριο μου προς 6 ευρώ το κομμάτι.

Εάν σας ενδιαφέρει κάποιο κομμάτι/α επικοινωνήστε μαζί μου αποστέλλοντας μήνυμα στο koutsipetsidis@gmail.com και βεβαίως είστε ευπρόσδεκτοι να περάσετε να τα δείτε από κοντά στο εργαστήριο κατόπιν συνεννόησης.

Ακολουθεί η λίστα με τα διαθέσιμα χαρτιά. Υπάρχει μονάχα 1 κομμάτι από κάθε σχέδιο.

Interview with Jemma Lewis – Techniton Politeia

Tags

, , , , ,

Welcome back for another Techniton Politeia interview!

I have a deep affection for marbling papers and consider myself quite the hoarder. My personal collection, though perhaps not the most extensive, is amongst my most prized possessions and I always hesitate to use the papers (“this is not the right commission for this paper, think I’ll save it…” anyone?!?)

Marbling may appear very simple on the surface -pun intended- but is actually a big fascinating world on its own once you get to know it.
So, in order to get an insight into this mesmerizing craft we visit the studio of Jemma Lewis and talk with her about marbling.
Jemma Lewis Marbling and Design was started in 2009. Initially it was run by Jemma and her father David. However when he retired her husband Craig came to work with her full time. 

The studio produces hand marbled papers in the Traditional way using a substance called ‘Carragheen Moss’ and Gouache Paints. The paints are floated onto the viscous substance and using tools and stylus’ we can create a huge amount of different patterns, both traditional and modern. Jemma and Craig work from a log cabin studio at the bottom of their garden in the County of Wiltshire in the U.K. They produce marbled papers for bookbinders, interior designers, furniture restorers and retail outlets who stock the designs. 

On to the interview then!

 I initially planned of describing what marbling is in the interview’s intro but I believe you are far more qualified to properly introduce our readers to this peculiar art!
 To make it even more interesting; could you give us a strictly technical definition and then a purely personal description based on your own perception of marbling?
‘Marbling’ is the name given to the creation of decorative papers by floating paints onto a viscous surface (‘size’) made using an Irish Seaweed called ‘Carragheen’. Patterns are then created using tools and intricate combs. 
 A sheet of paper (treated with a watery substance called ‘Alum’ which acts as a mordant; making the paint ‘stick’ to the surface) is then laid onto the surface of the ‘size’ then gently lifted off to reveal the pattern – now transferred to the paper. 
 Part of the charm of creating marbled papers is that each application of paint to the surface produces only one sheet of marbled paper – so the same processes have to be carried out multiple times to create sheets that are similar, though never exactly matching. 

One of my favourite books in my marbling library is ‘The Art of Marbled Paper’ by Einen Miura’. His description of marbling is much more eloquent and reads as follows, and I quote…
“In the 16th century, a new way of decorating paper was introduced to Europe from the Middle and Far East – designs that resembled the veins in marble. This effect was created by throwing or dripping inks on to a size (a mucilaginous solution), where they were allowed to float freely or were sculpted into patterns. A sheet of paper was carefully placed onto the surface of the size and the design lifted off. The general term for this process is marbling”

So how did you become a marbler? It must be quite something whenever you have to introduce yourself to someone new – god knows I’m having trouble explaining bookbinding and it is considered far less obscure!

 Trying to explain to people what I do ‘for work’ or what paper marbling is always a challenge, although with an increasing trend in the marbled look within fashion and interiors I am noticing more people becoming aware of it as a craft. 
 When I first came into contact with marbled papers, seeing them as endpapers within antique books at the bookbinders I worked at, it never really occurred to me that making these would be someones job, or indeed that anyone even made them these days! 
 After working at a bookbinders (Chivers-Period, based in Bath then Trowbridge) for several years I was given the opportunity to go along and learn marbling from a local lady, Ann Muir who was looking to retire. After 7 months of learning in her studio, mostly under the tutelage of her colleague Julie a series of unfortunate events happened that led me to where I am today. 
 Sadly Ann passed away and the bookbinders went into administration within a couple of months of each other and I found myself un-employed. It was my Father who suggested we set up a marbling studio so that I could carry on learning and making. 

Marbling; Art or Craft? If “both” wasn’t a possible answer, which of the two would you choose and why?

 In my opinion I think that Paper Marbling is considered to be more of a craft than an Art Form. 
 I would personally actually put it into the category of ‘Decorative Arts’ though! 
Decorative Arts are arts or crafts whose object is the design and manufacture of objects that are both beautiful and functional – and I think marbled papers fit perfectly into this.

Marbling has a certain allure that is difficult to define. According to you which is the element that sets marbling apart from other arts and crafts?

 I think one of the big draws with marbling is that it has an air of mystery surrounding it. 
 There are not many people that still practice marbling and until you actually see it being done its hard to envisage how these designs are created.

Marbling, especially if practiced for a living, involves a lot of repetitiveness. Although the end result is never quite the same a certain degree of similarity is required when producing a specific pattern. Furthermore the process is more or less the same across most patterns as far as the maker is concerned and it can be repeated dozens of times in a single productive day.
Some people would find this relaxing while to others it might feel suffocating. What is your view on this aspect of marbling and how does it affect you?

  A day or even several days producing the same pattern (especially for very large orders) can become very repetitive and the body has a certain degree of muscle memory so our arms carry out the same movements over and over again. 
 It is more relaxing though as we don’t need to keep re-mixing paints or concern ourselves with the challenge of constantly swapping from one pattern to another which can be very time consuming. 
 After doing the same pattern for more than 50 sheets i’m always desperate to see a change of colour and pattern!

Would you give us an insight into a marbler’s day?
Besides standing above the marbling tray and actually making the papers what other tasks are there for the marbler to tackle?

  Our days generally form the same structure. 
 Craig takes down the previous days marbled papers from the drying racks and gives them a light iron before putting them under the press. During this time i’m usually catching up on admin and emails. We then both have a coffee break and catch up on enquiries, discuss what we need to do that day and maybe do some filing, invoicing or accounts work. Afterwards we pack up any Marbled Papers or products that are ready to go and this can often take a couple of hours if we have a lot of papers to ship. We start marbling just before lunch, when we return its full on marbling until we either fill the drying racks or complete what we need to do that day. Its easy to forget that a creative business is still a business and although I would like to spend all my time producing there are still all the other elements that make up running a business.

Could you share with us the most demanding aspect of being a marbler and also the most enticing and rewarding?

 The most demanding aspect of marbling is usually getting all the materials to work together correctly and achieve the correct result required. paints / ‘size’ / Alum / and other materials just not co-operating with one another can be frustrating. Producing certain designs are always more tricky such as those that use oils or other compounds which can take a lot of time, trial and error to get them co-operating with the “size’ and paints.
Most rewarding is hearing the lovely feedback we get from our wonderful customers who always spur us on to keep creating and coming up with new ideas and products.
We also love working with clients who wish to Licence our designs as it means we get to see our designs gracing album covers, packaging, fashion and even cruise ship restaurants (not always in the flesh though!) 

Bookbinding and marbling go a long way back. Marbling has been the standard for endpapers, and in many cases covers (quarter bindings for example), for a few centuries and the symbiotic relationship continues to flourish.
 What is it that makes marbling so fitting for bindings and books in general? Is it just a visual habit, relic of the long pre-modern era of bookbinding, that has cemented itself in our subconscious regarding how we expect the “archetypal” binding to look like, or is it something beyond that?

Working for a bookbinders was where I first became properly aware of marbled papers and was amazed at the variety of colours and patterns. It was also interesting to see that although the outsides of the books, often gilded leather bindings, were very worn, the endpapers inside looked fresh and bright. I always love opening up an antique book to see whether it might have marbled endpapers!
 
I think we have now long associated books as having marbled endpapers or sides though these days it is seen as more of a luxury to add marbled papers. 
Frequently publishers and bookbinders are looking for custom marbled papers that fit in with the title or theme of a book so for example we have produced papers that look like a glistening river for Wind in the Willows and papers that look like sandy dunes for Lawrence of Arabia. 

Last question.
What is the status of marbling in our days? Is it a fading practice or is it being rediscovered? Where does it fit in the modern age?

 When I started marbling it still felt very much like the domain of the bookbinder and I felt this would be my sole customer base. 
 Over time marbling has seen an increased popularity thanks in part to practitioners being able to share what they create through social media and other designers using the concept of marbling within their work which in turn brings it into the public eye, increasing its popularity. Traditional crafts have themselves seen a resurgence so those that were once seemed a rather outdated and old fashioned are gathering more interest. We have found that our papers are being used now for many varied uses, book binding is still a key area of use but we have produced papers more recently for a very broad spectrum of uses including; fashion, packaging, interior products, stationary, gift items, the music industry, branding, social media, and for other arts and crafts producers to use on products. Most recently one of our designs was used on edible paper!

Hope you enjoyed the interview!
If you’re interested in Jemma’s papers you can visit her shop; Jemma Lewis Marbling and Design

Yoy can read more interviews by visiting the blog’s page Techniton Politeia.

Till next time!

 

 

Σεμινάριο Χειροποίητης Ραφτής Βιβλιοδεσίας – Φθινόπωρο 18

Tags

, , , , , ,

Sewing watership down
Ελάτε να γνωριστείτε με την τέχνη της βιβλιοδεσίας δένοντας ένα βιβλίο στο χέρι!

Το σεμινάριο αυτό αποτελεί μια εισαγωγή στην παραδοσιακή βιβλιοδεσία με την τεχνική του καλύμματος (case binding – ραφτή πανόδετη βιβλιοδεσία). Με την ολοκλήρωση των μαθημάτων θα έχετε στα χέρια σας ένα δεμένο βιβλίο και τις γνώσεις για να δένετε βιβλία με απλά υλικά και εργαλεία.

Κόστος σεμιναρίου: 200 ευρώ (συμπεριλαμβανομένης της προκαταβολής για κατοχύρωση θέσης, παρέχονται όλα τα υλικά και εργαλεία), τα οποία θα καταβληθούν σε δόσεις.

Δήλωση συμμετοχών: έως 24 Σεπτεμβρίου

Έναρξη μαθημάτων: 28 ή 29 Σεπτεμβρίου
Αριθμός μαθημάτων: 7
Διάρκεια μαθήματος: 3-4 ώρες (αναλόγως τον αριθμό συμμετεχόντων και το περιεχόμενο έκαστου μαθήματος).
Μέρες και ώρες: απόγευμα Παρασκευής ή Σάββατο (πρωί με μεσημέρι ή απόγευμα με βραδάκι). Ακριβής ώρα και μέρα θα καθοριστεί κατόπιν συνεννόησις με τους ενδιαφερόμενους.

Κατοχύρωση Θέσης
Εάν θέλετε να συμμετάσχετε
α) αφήστε ένα σχόλιο εδώ

β) στείλετε μου ένα mail στο koutsipetsidis@gmail.com
γ) καλέστε με στο 6936474123 (απογευματινές ώρες).

Η κατοχύρωση θέσης γίνεται με μια προκαταβολή των 50 ευρώ (το οποίο αφαιρείται από το συνολικό κόστος του σεμιναρίου).
Σημείωση: Το ποσό αυτό δεν επιστρέφεται σε περίπτωση ακύρωσης 1 εβδομάδα πριν την έναρξη του σεμιναρίου ή λιγότερο.

Συνοπτικά τα στάδια που θα δουμε:
1) Ξύλωμα του βιβλίου και ενίσχυση των τυπογραφικών
2) Πριόνισμα των τυπογραφικών για το ράψιμο
3) Ράψιμο του βιβλίου σε τεζάκι
4) Ψαροκόλλημα ράχης
5) Στρογγύλεμα ράχης
6) Πέρασμα εσωφύλλων
7) Κατασκευή κεφαλαριού από ύφασμα
8) Ενίσχυση ράχης
9) Κατασκευή καλύμματος
10) Ντύσιμο καλύμματος με ύφασμα και διακοσμητικό χαρτί
11) Πέρασμα καλύμματος και ολοκλήρωση της βιβλιοδεσίας
12) Μοστράρουμε το βιβλίο μας σε κάθε συγγενή, φίλο και γνωστό! 😀

Θα χαρώ να σας υποδεχτώ!

Inspiring Bindings II

Tags

, , , , , , , ,

Welcome to another post about Inspiring Bindings, a series devoted to bindings I consider unique examples of our our craft, on the basis of technical excellence, originality of design and overall creative approach.

If you are new to this series I recommend visiting the initial post as well, which features even more wonderful bindings.

Please keep in mind that the selection of binders represents only personal taste, it is in no way a criticism or exclusive towards other bookbinders. On the same note, the order by which they are presented is random. Last but not least, the bindings included in the post aren’t necessarily my personal favorites from those binders but simply works I consider representative of their creators.

Hope that you’ll enjoy these wonderful bindings as much as I do and feel encouraged to learn more about the selected artisans.
Feel free to share your thoughts and favorites as well!

Rene Leys, bound by Louise Bescond
http://www.louisebescond.eu/

Bescond’s bindings are a sensational combination of creative surface gilding, bold exploration of the color spectrum and intense textures that one can almost feel through the pictures.

The Indomitable Servant – bound by Mel Jefferson
http://www.meljefferson.com/TheIndomitableServant/index.html

The visual simplicity of this binding is just brilliant. For what is more its clamshell box is one of the prettiest I’ve ever seen.

Whistler, bound by Haein Song
http://haeinsong.com/

Haein’s work has a strong focus on minimal and elegant designs. Another interesting aspect is her creativeness with endleaves, which play an integral role in the visual character of her bindings.

Water – bound by George Kirkpatrick
http://georgekirkpatrick.co.uk/

One of the most ingenious bindings I’ve ever seen.

The Monkey King – bound by Huhu Hu

Jin Hu or, as most people have come to know her, Huhu Hu, is a fellow binder located in the far east. She is self-taught to a great extent and her work has been continuously evolving over the years, presenting us with wonderful creations along the way.
Visit her interview at the blog’s Techniton Politeia section for a more comprehensive look at her work.

Kelmscott Chaucer – bound by Hannah brown
http://han-made-bookbinding.tumblr.com/

Binding a copy of the Chaucer, considered by some the most beautiful book ever printed, is a privilege only a precious few binders will experience. Hannah is now amongst them.
Visit the link to see the steps involved in the creation of her marvelous copy, layed out in 8 image-rich posts.The Wasteland – bound by Philip Smith
http://www.philipsmithbookart.com/

Philip Smith is the Hieronymus Bosch of bookbinders!
His bindings often feature spectacular sculpted/3D covers, extensive and intricate onlay compositions and haunting imagery.
Amongst his work are impressive sets of bindings designed to function as one continuous piece of art. He has also cotributed to the craft through various innovations.La Fontaine – Bound by Juan A. Fernandez Argenta.
http://juanfdezargenta.blogspot.com/

One of my favorite bookbinders!
Structurally inventive and endlessly creative, Juan seems to me like the Pied Piper of Hamelin, only instead of children he lures letters: they dance playfully on his covers or arrange themselves in robust lines and structures, adopting colors and shapes in a way that looks effortless and natural – as if they were always so.

Voyage towards the North Pole – Bound by Robert Wu
https://www.studiorobertwu.com/

Apart from impressive reliure d’art, Wu also specialises in marbling and adorable miniature bindings.
I am a hopeless romantic. To me, LESS IS LESS and it’s BORING!
In the recent interview Wu shares his thoughts on the many facets of Reliure d’Art, and more, in a bold and charming fashion!

Revelation by Thomas Parker Williams
https://www.thomasparkerwilliams.com/artist_books.htm

Not usually into artist books but Parker’s Rotary Structure is quite the treat; smart, elegant and beautiful! Have a look at the rest of his work, lots of interesting ideas wonderfully executed.

Till next time!

What I’ve been up to

Tags

, , , , , , ,

Though it might not be well reflected by the blog’s posts, this year (and by year I mean summer-to-summer – duh!) has been very busy. Like, way-too-many-irons-in-the-fire busy.

Here are some highlights from finished and ongoing commissions alike.

A Memoir
This was a commission for 6 quarter leather bindings of the Memoirs of a passed away relative.

The client wanted something very simple with a classic look, that would perhaps be reminiscent of old ledgers. She also asked specifically for something plain but with a bit of character to it instead of marbled paper on the covers. The specific paper is
Elephantide from Shepherds (London); it’s not visible in the photos but it has a discreet but quite pleasant veined pattern.

I’m also quite proud of the titles. I tool titles by hand, each letter individually, and this kind of horizontal title is my bane; it’s almost impossible to keep it straight! Fortunately I thought of using a jig I saw from Jana Pullman. Worked great – almost 100% success with the exception of a couple of letters!

Watership Down
 For those of you unfamiliar with the book, Watership Down follows the adventures of a band of wild rabbits seeking a home. Originally rejected by several publishers it is now a classic and, although considered a “children’s book” (close to 500 pages!), I cannot think of a tale-loving reader that would not find it enjoyable. If you like good writing, adorable characters and are fond of the order of lagomorpha then do yourself a favor and “silflay” in the pages of this epic tale!

Being the owner’s most beloved book she and I have discussed a lot on the design.
 I really want to do the story justice while also ensuring a warm smile on the owner’s face when she receives her binding. Taking her ideas into consideration I teamed up with Petite Marianna who created a lovely concept for the covers.
 The design is not a finished art, rather a rough layout to see how all the elements and colors fit together. It has had a few small changes but the end result will be more or less the same as here.

I’ve been doing many tests with an airbrush, trying to achieve a smooth gradient effect similar to that of the concept art.
For the sake of this binding I purchased a compressor. If only I knew sooner; I can’t fathom how I managed to do the occasional airbrushing before this!

Silmarillion
Have you ever seen a binding naked?
I suppose not, bindings are really shy things and you wouldn’t want to disrespect to their feelings. This one however has agreed to pose for us – for educational purposes of course…!

In the picture above you can see it with its spine covered, banded and then dressed only in quarter leather (such a tease!).

Amalie & Peter
A trio of guest books for a wedding. Each to be opened when so many years have passed as indicated by the corresponding number at the bottom.

The clients wanted a specific color palette for each binding. They also requested a simple decoration with Big Dipper included on the cover of the purple wish-book.

Had a lot of fun tooling the letters for the spines with this one!

Book laundry!
This book, bought from a book-dealer by the client, arrived quite smelly – probably from spending many years in a basement or so. Not that “old-book” aroma many people talk about but rather on the stinky side! After two months like this, with a fan constantly airing it, the smell has finally dissipated almost entirely.

Shakespeare
Another lengthy project, in large due to its complex and difficult design which has required a lot of testing. There are still a few changes to be made but this will be it for the most part…

I’ve designed the crown drawing inspiration from historical examples. There are a lot of symbolisms going on in this, eager to see how it will turn out.

Techniton Politeia – Interview with Robert Wu

Tags

, , , , , , , , , , , ,

Welcome to another Techniton Politeia interview!
This time we get to talk with Robert Wu about his Reliure d’Art, marbled papers and miniature bindings.
Wu is a Taiwanese-Canadian bookbinder and paper marbler located in Toronto. He makes one-off or small editions of books, presentation boxes, leather fine art bindings or jewellery boxes and decorative papers for individual collectors, libraries or institutions.

He holds a Masters degree in Architecture and also a Bachelor degree in Architectural science. He has also studied classical painting techniques for 3 years at Toronto Academy of Realist Art.

Wu Started bookbinding in 1990s through CBBAG in Toronto with Don Taylor, Betsy Palmer Elderidge and furthered his training in bookbinding with Masterbinder Monique Lallier & Don Etherington at AAB (American Academy of Bookbinding) in Colorado USA, where he was awarded the “Tini Miura Scholarship”, selected by the masterbinder herself. Later on he received full-time intensive private training in French reliure d’art technique with Tini for more than a month. He also attended a workshop at the Center for the Bookarts in NYC with Masterbinder Luigi Castiglioni of Italy.

He has taught several workshops at CBBAG and participated in Designer Bookbinders International Competitions UK twice, with his submitted bindings  chosen for the touring exhibitions. In 2012, he had the honour of being invited to participate in Album Amicorum – an International marbling exhibition in Turkey, USA and Europe.
Collections of Wu’s marbling art and bindings can be found worldwide in private collections or libraries.

Last but not least in his own words:
Besides bookbinding and marbling, I also occasionally do letterpress printing with a floor model antique Gordon treadle press and an antique Sigwalt tabletop press for printing stationery, invitations or business cards. In my spare time, I enjoy playing the piano and the cello with a local orchestra. Phew! Where do I find the time to do all these!

 We live in an age in which speed and efficiency matter a lot, often in expense of quality. Almost anything can be instantly found and bought from a shelf, be it a garment, a furniture or appliance, a car. Custom handmade objects on the other hand take a lot of time to be made. Bookbinding is definitely a good example of this; a book may take weeks, months and some times years to be finished.
  Can you explain to us why a binding may take so long to be completed? Which was the longest time you had to work on a binding? What are the requirements of such lengthy commissions and what are the problems a binder could encounter?

It’s true a lot of things are made to be disposable nowadays. I prefer the care and quality of things made in the past, where they were made to last. I made a clear decision at the beginning of my career to focus on the French design art bookbinding technique. So I went to study at AAB (American Acadmey of Bookbinding) in USA to further my training in the French technique with masters who studied in Paris.

A full fledged French art binding has about 100 steps to complete and design takes time to nurture. I would work on a bunch of books at the same time up to the same stage. But when it comes time to do finishing/design, I prefer to focus on just one binding at a time. I usually give my clients about 1 to 2 years of waiting time to complete a commission.

 Bindings can be works of art. However, unlike most art objects which will sit safely on display high on a wall or behind a piece of glass, bindings have moving parts, must function properly and must endure the wear and tear of handling for a long time. That’s quite a lot to ask from an artisan and people tend to forget about these aspects of bookbinding. I believe one reason is because most don’t often -if ever- get the chance to handle a fine binding. We’re used in seeing still-pictures of them and therefor lack the sense of their “materialness”.
 You often accompany your bindings’ photos with videos where you take them out of their protective cases, display them from various angles, open and page through them. I’ve seen this done by a few other binders as well. I believe such videos are important because they highlight the material nature of a binding, its volume and tangibility.
 Please share a few thoughts on this aspect of our craft; the demand to produce a sound and long lasting and yet pleasing, both to they eye and touch, object. How can a binder balance between functionality and aesthetics? How does this dual task affect you personally as an artisan?

Art bookbinding is considered as a fine craft rather than fine art because it is essentially a book that needs to be read in the end. Unfortunately we couldn’t compare our work to fine paintings or charge our work accordingly even though a design binding might take just as long to complete as a fine painting! But I still think book-art is more interesting and rewarding than a painting or sculpture as you can touch, feel and smell a binding and enjoy reading the text and images. A book engages all senses and it tells you a story in many ways!

I also think that music is an important aspect of my work. So whenever I create or design a binding, I want the viewer to experience that aspect when they handle my bindings. Videos are a good way to include that and show all details of a binding that you couldn’t see in pictures. And off course, handling a fine binding in person is a totally different experience! I became hooked on fine binding after I first held my teacher Tini Miura’s binding in my hand. It was a magical experience. A binding like that has soul.

  Your work is often characterized by sumptuous covers and it is evident that you don’t shy away from combining various decorative techniques on a single binding.
 If you could only pick one what would you say is the most important element of a design (any design) – the defining characteristic? Something which always plays a key role during the initial stages of planning and comes to bind -pun intended- everything together afterwards.
Furthermore, once you’ve settled on an idea about the design how do you choose which decorative techniques to use? Can you give a few advices on how to make different elements and techniques come together for a design without it looking “noisy” or “overdone”?

Good question! Personality wise, I am a hopeless romantic. To me, LESS IS LESS and it’s BORING. I love a complex design. At the same time a complex design doesn’t have to look busy. It’s a fine balance. I admire the designs of Frank Lloyd Wright, Carlo Scarpa, George Barbier, FL Schmied, the music of Chopin. They are all masters of composition and details. God is in the details. I want my designs to look spontanious and dynamic. Since I am trained as a designer (architecture), I can usually work out my designs or ideas down on paper very fast, within the hour, and I wouldn’t change a thing. I would refine and change minor things but I believe in the importance of trusting your vision or intuition or inspiration – whatever you call it!

Let’s focus on a particular piece from your work. I was absolutely enamored with your binding of “A Voyage towards the North Pole”, I couldn’t find something I don’t like about it, even if I tried. More specifically, although the “Faux Ammolite” emulating the northern lights is particularly impressive, the eggshell panel for the ice-covered mountains stole the show for me – so fitting!
Please share with us some behind-the-scenes stories about its making; why did the pages require such an extensive treatment and what did it include? How did you come up with its design? What was the most difficult part of making the decoration? Can you tell a few things about your “Faux Ammolite”?

  The Arctic binding was a commission from a library. I was given the task to create a design binding on a 17th century book. First, it was a very moldy and dirty book. I advised the client that I had to wash the book before I could make an expensive design binding. It was a neccesity.
The design was inpired by the beautiful etching images in the book. I wanted to capture the grandeur of the North pole and came up with a new idea of creating my “Faux Ammolite” panels to represent the mysterious northern lights! I was very happy with the effect and overall design of this binding with eggshell panels. I love Art Deco. So I enjoy incorporating materials like my creations of “Faux Ivoire” or “Faux Ammolite”. It’s necessary to push the boundaries, to get out of the comfort zone and try out something new! It’s rewarding.

  One of the things that stands out amongst your work is miniature bindings. You’ve made quite a few of them and they boast a dazzling variety. Some are slightly larger than a big coin, yet they have almost all of the characteristics that can be found on a normal-sized binding.
 Why miniature bindings, what makes them so fascinating to you? Can you explain to the readers the intricacies and difficulties of making such a small, often tiny, binding?

I started getting interested in bookbinding via origami. I was folding little origami books out of one sheet of paper. But I couldn’t really write much in it so I came across a little bookbinding manual in a bookstore to see if I could make my own journals. At the beginning it looked so difficult with all the tools one would need to make a properly bound book. So I started making a tiny properly bound blank book by following the instructions in the manual and used whatever simple craft tools I had. After that, I was hooked on bookbinding and wanted to learn more so I started taking workshops with CBBAG.
So just like anything in life, one starts small and your interest grows, and you start to have bigger ambitions. It’s just a natural process. Miniature bindings are a great way to learn all aspects of bookbinding in a smaller scale so it’s more managable for beginners. But a masterpiece in miniature requires the reverse process and it’s definitely more difficult to do than its large counterparts.

  On to another topic; it is obvious that marbling holds an important place when it comes to your creative identity. Your marbled papers have a distinct character and almost all of your bindings feature them.
 How were you initially drawn to marbling and what kept you to it? How did you go about learning it? And finally how has such an asset -being able to make your own marbled papers that is- affected your creative approach when it comes to binding books?

I am mostly self-taught in marbling. I did take a beginner course in marbling with CBBAG. But it was very basic. I started to marble because I could use my own marbled paper for my own bindings. Like anything, the more you do, the better you get. I experimented for a long time and it eventually evolved into marbling art which I call “Marbled Graphics”™. I love compositions, regular marbled papers don’t satifsy me, so I started creating marbling art with my own compositions. The general public appreciate my marbling as art but most people are not that creative so they don’t know what to do with regular full patterned marbled paper for bookbinding or craft. They think they are just fancy wrapping papers, lol!


 Many of your marbled papers -especially those used as endpapers in your bindings- seem to be inspired by classic western marbling, yet they veer off in a very different, very personal, direction. They are often abstract, sometimes almost free of pattern, but instead of looking like “mistakes” or failed patterns they have an air of confidence. As if having crossed some boundary and being bold but at the same time relaxed about it.
 Does this come naturally to you when marbling or is it a result of meticulous care? Can you define the elements that contribute to the uniqueness of your marbled papers?

I love details and compositions. My marbled paper or marbling art also reflect that. I like finess in everything I do. Doing regular marbled paper for store orders is very difficult because if I make a mistake or get an air bubble in my paper, I can’t sell them to the store. Doing edition marbling for store orders is a challenge because consistency is hard to achieve and when you have to do a couple of hundreds of sheets at a time for a couple of months, it takes the fun out of marbling. Being meticulous is a must for doing professional marbling or fine binding and it’s not easy!

 No matter how talented a binder is, or any artisan, he/she can only learn and become adept in certain aspects of a craft. Our time is limited and, since our skill-tree translates itself into the identity of our creations, we must choose wisely which skills to learn and improve along the way. Many, I’d even dare to say most – given the immensity of our craft, will be left out or acquired at a very basic level.
 Is there some particular skill or technique/s, within the vast horizon of bookbinding, that you’d like to try your hand at or feel you haven’t explored as much as you’d like?

I guess I am lucky to have discovered the art of French Design Art bindings at the very beginning. I was pretty focused to seek out training in the French techniques after I had read my alma mater, Tini Miura’s book “My World of Bibliophile Binding”, where she talked about the French technique being the most perfect and sublime. Finesse is everything in reliure d’art. I share that sentiment. We were lucky to have Tini in USA and teaching at AAB because one gets to learn the best technique from one person without having to travel to many different places and study with many different masters in Europe. Tini told me that when she was stuyding in Paris in the 60’s, the best master binders worked behind closed doors. But being a female, she was not deemed as a competitor to them so she was never refused or denied lessons. Her male counterparts were not so lucky.

I believe that if you possess good techniques, perfected through centuries and passed down from masters, you really don’t need gimmicks to stand out. I try to focus on good designs and develop my own style and still keep an open mind to new techniques to compliment my work.

You can see more of Wu’s work at Studio Robert Wu.
If you enjoyed this interview there are more you can read at my blog section Techniton Politeia.
Till next time!

 

Σεμινάρια Καλλιγραφίας

Tags

, , , , , ,

Το εργαστήρι βιβλιοδεσίας Dimitri’s Bookbinding Corner έχει την χαρά να φιλοξενήσει 2 σεμινάρια καλλιγραφίας από την Μαριάννα Γκαλένη και τον Αριστοτέλη Γιαπράκα!

Για μέρα και ώρες των σεμιναρίων καθώς και πως να δηλώσετε συμμετοχή ανατρέξτε στο τέλος του άρθρου.
Παρακαλούμε όσους ενδιαφέρονται να διαβάσουν προσεκτικά τη λίστα με τα υλικά που πρέπει να προμηθευτούν!

Ακολουθούν λεπτομέρειες σχετικά με τα σεμινάρια.

Σεμινάριο Gothic Calligraphy – Textura Quadrata Workshop
Παραδίδει η Μαριάννα Γκαλένη

gothic_calligraphyΗ textura quadrata, γνωστή και ως blackletter, είναι η βάση των γοτθικών γραφών. Η χρήση της στην Ευρώπη του 12ου – 15ου αιώνα οδήγησε στη δημιουργία αξιοθαύμαστων χειρόγραφων βιβλίων. Στο σεμινάριο αυτό θα μάθουμε τα βασικά δομικά στοιχεία της και θα εξασκηθούμε στο λατινικό αλφάβητο με την πένα parallel pen.

Πιο συγκεκριμένα, το σεμινάριο περιλαμβάνει:

– Σύντομη θεωρητική εισαγωγή στη γοτθική καλλιγραφία.
– Βασικά στοιχεία της καλλιγραφίας: προετοιμασία του χώρου εξάσκησης, σωστή στάση σώματος, υλικά.
– Χρήση της πένας parallel pen.
– Βασικές αρχές της γραφής textura: δομικά στοιχεία, ύψος γραμμάτων, κλίση, υπολογισμός του μεγέθους των γραμμάτων με βάση το πλάτος της πένας.
– Σχεδιασμός των πεζών γραμμάτων του λατινικού αλφάβητου βήμα-βήμα, με χρήση φύλλων – οδηγών.
– Εισαγωγή στον σχεδιασμό των κεφαλαίων γραμμάτων του λατινικού αλφάβητου.
– Αναλόγα με την πορεία του εργαστηρίου, μπορούμε να δούμε και τεχνικές για δημιουργία κειμένου: οδηγοί, υπολογισμός αποστάσεων μεταξύ των λέξεων και των γραμμών.

ΥΛΙΚΑ

Χρειάζονται (προμηθευτείτε):
– Ένα Pilot parallel pen 3.8mm (περιλαμβάνει 2 αμπούλες μελανιού)

– Ένα Τετράδιο καλλιγραφίας (φύλλα seyès) ιδανικά ή ένα τετράδιο καρέ κατάλληλο για μελάνι
– Ένα Χάρακα – τρίγωνο των 45 μοιρών ή απλό χάρακα
– Ένα Μολύβι και μια γόμα
– Χαρτομάντηλα ή υγρά μαντηλάκια σε περίπτωση που λερωθούμε

Παρέχονται:
– Το αλφάβητο της γραφής (πεζά και κεφαλαία)

– Διαγραμμισμένα φύλλα-οδηγοί για εξάσκηση
– Φύλλα χαρτιού Α4
– Μελάνι (κάσσια) για όποιον χρειαστεί επιπλέον
– Ψηφιακό βοηθητικό υλικό για να συνεχίσετε την εξάσκηση

Που θα τα βρείτε τα υλικά:

Pilot parallel pen 3.8mm:
– Ματαλων – Πραξιτέλους 14, Αθήνα – τιμή: 8.60€
http://www.pilotpen.gr/Page/319/Katastima-Athinas

– Paper1 – Εμμανουήλ Μπενάκη 25, Αθήνα – τιμή 9.68€
http://www.paper1.gr/index.php/contact-us

– The Paper Place – Κολοκοτρώνη 27, Αθήνα – τιμή 10.50€
https://el-gr.facebook.com/thepaperplace.gr/

– Lichnari.gr – Τιμή: 10.52€ (με τα έξοδα αποστολής)
https://www.lichnari.gr/index.php?page=product&product_code=4902505192388

Τετράδια κατάλληλα για το σεμινάριο:
– Τετράδια καλλιγραφίας Clairfontaine: Lea Books – Σίνα 60, Αθήνα – Τιμή 1.51€
http://www.lea-books.gr/index.php?route=product/product&product_id=2029

– Τετράδια καρέ: Πλαίσιο: 0.86€
https://www.plaisio.gr/xartopoleio/tetradio-block/block/Q-Connect-Notepad-A4-50Sh-60Gr-5M-Cover-KF05613.htm

Τα υπόλοιπα υλικά, εάν δεν τα διαθέτετε ήδη, μπορείτε να τα προμηθευτείτε από οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο / χαρτοπωλείο.
Πριν επισκεφτείτε κάποιο κατάστημα, συνιστούμε να ενημερωθείτε τηλεφωνικά για τη διαθεσιμότητα των προϊόντων.

Σεμινάριο Carioca/Tombow Calligraphy
Παραδίδει ο Αριστοτέλης Γιαπράκας

tombow1
Είναι εύκολο να θεωρήσει κανείς, με τόσα εξειδικευμένα σκεύη γραφής που κυκλοφορούν στην αγορά, πως χρειάζεται να κάτι πολυτελές και ακριβό για να δημιουργήσει όμορφα γράμματα. Ωστόσο η καλλιγραφία που βασίζεται σε πιο απλά μέσα, τείνει να διαφέρει! Στο σεμινάριο αυτό θα διδαχθείτε πώς να καλλιγραφείτε με ένα πολύ προσιτό υλικό-εργαλείο.

Πιο συγκεκριμένα, το σεμινάριο περιλαμβάνει:

– Σύντομη θεωρητική εισαγωγή στη Σύγχρονη Καλλιγραφία.
– Βασικά στοιχεία της καλλιγραφίας: προετοιμασία του χώρου εξάσκησης, σωστή στάση σώματος, υλικά.
– Χρήση των μαρκαδόρων.
– Βασικές αρχές της σύγχρονης καλλιγραφίας:  πάχη, ύψη και κλίση γραμμάτων.
– Σχεδιασμός των πεζών γραμμάτων του λατινικού αλφάβητου βήμα-βήμα, με χρήση φύλλων – οδηγών.
– Εισαγωγή στον σχεδιασμό των κεφαλαίων γραμμάτων του λατινικού αλφάβητου.

Αναλόγως την ροή του εργαστηρίου, μπορούμε να δούμε και τεχνικές για δημιουργία κειμένου: οδηγοί, υπολογισμός αποστάσεων μεταξύ των λέξεων και των γραμμών.

Υλικά

crayola2Χρειάζονται:
– Carioca Markers (ένα πακετάκι)

– Tombow Brush Pens ( ένα ή 2 διαφορετικά)
– Χάρακα – τρίγωνο των 45 μοιρών ή απλό χάρακα
– Μολύβι και γόμα
– Χαρτομάντηλα ή υγρά μαντηλάκια σε περίπτωση που λερωθούμε

Παρέχονται:
– Το αλφάβητο της γραφής (πεζά και κεφαλαία)

– Διαγραμμισμένα φύλλα-οδηγοί για εξάσκηση
– Φύλλα χαρτιού Α4
– Ψηφιακό βοηθητικό υλικό για να συνεχίσετε την εξάσκηση

Που θα βρείτε τα υλικά:

Μαρκαδόροι Carioca Birello Double Nib (Χοντροί ή Λεπτοί):
– JUMBO Τιμή: 2.5 με 5€ (ανάλογα τη ποσότητα και το μέγεθος):
https://www.e-jumbo.gr/scholika/zografiki/markadoroi-leptoi/markadoroi-leptoi-plenomenoi/leptoi-markadoroi-plenomenoi-carioca-12-tmch_70388/

Μαρκαδόροι Tombow (2):
– Πλαίσιο Τιμή: 2.69€
https://www.plaisio.gr/zografiki-diy/zografiki/markadoros/Tombow-Dual-Brush-Pen-AB-T.htm

Τα υπόλοιπα υλικά, εάν δεν τα διαθέτετε ήδη, μπορείτε να τα προμηθευτείτε από οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο / χαρτοπωλείο.
Πριν επισκεφτείτε κάποιο κατάστημα, ενημερωθείτε τηλεφωνικά για τη διαθεσιμότητα των προϊόντων.

 BΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Μαριάννα Γκαλένη

Η Μαριάννα Γκαλένη γεννήθηκε το 1991 στην Αθήνα και είναι απόφοιτη του τμήματος γραφιστικής του Α.Τ.Ε.Ι. Αθήνας. Από το 2014 εργάζεται σε δημιουργικά γραφεία και τα τελευταία 3 χρόνια δραστηριοποιείται στον τομέα του web design ως γραφίστρια στην εταιρεία Radical Elements.


Η συνεχής επαφή της με την τυπογραφία λόγω της φύσης του επαγγέλματος και το ενδιαφέρον της για τα γράμματα, την οδήγησε στην καλλιγραφία, με την οποία ασχολείται από το 2016. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια λατινικής καλλιγραφίας με την εικαστικό Ειρήνη Γκόνου στο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης στα πλαίσια του προγράμματος του Μουσείου Μπενάκη. Έχει ασχοληθεί με διάφορες γραφές, όπως: uncial, caroline, cancellaresca, textura, fraktur & copperplate, αλλά την αγάπη της κέρδισαν οι γοτθικές γραφές, στις οποίες επικεντρώνεται η δουλειά της. Επιπλέον, έχει παρακολουθήσει σεμινάριο καλλιγραφίας και lettering με τον Vladimir Radibratovic και συνεχίζει την εκπαίδευσή της πάνω στο αντικείμενο με workshops στο εξωτερικό. Ασχολείται παράλληλα με την ψηφιακή καλλιγραφία και τον σχεδιασμό γραμματοσειρών.

Έργα της έχουν βραβευτεί στο Μουσείο Μπενάκη και στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στα πλαίσια του διαγωνισμού “Αγώνες Νέων Σχεδιαστών” για τις χρονιές 2017 – 2018, με πιο πρόσφατη τη διάκριση για την συμμετοχή της στο project “36 Days of Type”. Θέμα του συγκεκριμένου έργου αποτέλεσε ο σχεδιασμός γοτθικών γραμμάτων και αριθμών του λατινικού αλφάβητου.

Δείγματα δουλειάς:
https://www.instagram.com/marianna_gkaleni
https://www.behance.net/mariannagkaleni

Αριστοτέλης Γιαπράκας

Ο Αριστοτέλης Γιαπράκας γεννήθηκε το 1993 στην Αθήνα και είναι απόφοιτος του τμήματος γραφιστικής του ΙΕΚ Intergraphics. Από το 2016 εργάζεται ως Graphic Designer στη 4WiseMonkeys.

Όντας από παιδί λάτρης της ωραίας γραφής, ανακάλυψε το 2016 το κόσμο της Καλλιγραφίας. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια γραφών Uncial, Textura, Fraktur, Cancellaresca, Vyaz και Copperplate με την Ειρήνη Γκόνου, Italics και Expressive Lettering με τον Vladimir Radibratovic, Sign Painting Lettering με τον Jeff Marshal, Δυτικής Καλλιγραφίας με τη Λένα Σεπτέμβρη και Κορεάτικης Καλλιγραφίας με τον Jeon Chan Duk.
Ασχολείται παράλληλα με το Custom Digital Lettering σε εφαρμογές όπως λογότυπα, αφίσες, καταχωρήσεις και banners.


Έχει εργαστεί ως Καλλιγράφος στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στα πλαίσια εορταστικών δράσεων.

Δείγματα δουλειάς:
https://www.instagram.com/aristoteles_y
https://www.behance.net/aristoteles_yaprakas

ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ – ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Ημερομηνία σεμιναρίων: Κυριακή 17/6
Διάρκεια κάθε σεμιναρίου: 4 ώρες
Ώρες σεμιναρίων: Γοτθική καλλιγραφία 12:00 – 16:00 και Carioca calligraphy 17:00 – 21:00.
Κόστος σεμιναρίων: το κόστος συμμετοχής για το κάθε σεμινάριο είναι 35 ευρώ και το κόστος υλικών είναι, αναλόγως το σεμινάριο, έως 10 ευρώ.

Τα υλικά δεν παρέχονται, παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι να τα προμηθευτούν και να προσέλθουν με αυτά.

Για να δηλώσετε συμμετοχή:
1) Στείλετε mail στο koutsipetsidis@gmail.com
2) Καλέστε στο 6936474123 (απογευματινές ώρες)

ΛΑΒΕΤΕ ΥΠΟΨΙΝ
– Ο αριθμός θέσεων για κάθε σεμινάριο είναι περιορισμένος: 7 θέσεις. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
– Σε περίπτωση ελλιπούς συμμετοχής ενδέχεται να υπάρξει ακύρωση σεμιναρίου. Σε περίπτωση μεγάλου ενδιαφέροντος θα γίνει προσπάθεια να σχηματιστούν 2 τμήματα και το μάθημα θα επαναληφθεί. Και στις 2 περιπτώσεις θα υπάρξει σχετική ενημέρωση των ενδιαφερομένων.

Παρακαλούνται θερμά οι ενδιαφερόμενοι να σταθούν συνεπείς ως προς την δήλωση συμμετοχής και σε περίπτωση ακύρωσης ή αδυναμίας προσέλευσης να ενημερώσουν αρκετές μέρες πριν ή έστω το νωρίτερο δυνατόν.
– Παρακαλούνται επίσης για την έγκαιρη προσέλευση τους την ημέρα και ώρα του σεμιναρίου.

Θα χαρούμε να σας υποδεχτούμε!