Tags

, , , , , , , ,

Μια επίκαιρη παραγγελία ένεκα της Μεγάλης Εβδομάδας που πλησιάζει: Η Ζωή εν Τάφω, του Στρατή Μυριβήλη.
Για όσους δεν γνωρίζουν το βιβλίο η Ζωή εν Τάφω αφηγείται τα χρονικά ενός στρατιώτη στα χαρακώματα του 1ου παγκοσμίου στο Μακεδονικό μέτωπο. Ειπωμένο σε μορφή ημερολογίου που ο στρατιώτης θέλει να στείλει στην αγαπημένη του, το βιβλίο είναι βασισμένο στα προσωπικά βιώματα του συγγραφέα και αποτελεί ένα από τα σημαντικά έργα της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας.

Το γράψιμο του Μυριβήλη είναι άμεσο, σκληρό και συνάμα ευαίσθητο όπου χρειάζεται, διεισδυτικό, αλλά πάνω απ’ όλα βαθιά ανθρώπινο, δοσμένο με ένα χαρακτηριστικό χειρισμό της γλώσσας που δεν έχω συναντήσει σε άλλο συγγραφέα.
Το συστήνω ανεπιφύλακτα στους βιβλιόφιλους που ενδιαφέρονται για την συγκεκριμένη θεματική.
Η βιβλιοδεσία είναι ένα δερματόδετο case-binding, βασισμένο στο κλασσικό εξώφυλο από τον ζωγράφο Σπύρο Βασιλείου. Το συρματόπλεγμα έγινε με την χρήση των γραφίδων βιβλιοδεσίας και foil ενώ η παπαρούνα επιτεύχθηκε με onlays (κομμάτια πολύ λεπτού δέρματος).

Εδώ θα ήθελα να μοιραστώ μια προσωπική γνώμη όσον αφορά την αντιστοιχία αγγλικής και ελληνικής βιβλιοδετικής ορολογίας. Το case binding έχει επικρατήσει να αποκαλείται στην γλώσσα μας “κάλυμμα”. Ωστόσο θεωρώ τον όρο αυτό ακατάλληλο καθώς ενισχύει την λανθασμένη εντύπωση που έχει πολύς κόσμος ότι ο βιβλιοδέτης απλώς ξεριζώνει το υπάρχον κάλυμμα για να το αντικαταστήσει με ένα άλλο, ομορφότερο.
Κάτι τέτοιο δεν έχει βεβαίως καμμία σχέση με την πραγματικότητα αφού το μεγαλύτερο και σημαντικότερο μέρος της εργασίας μας αφορά το ράψιμο του βιβλίου στο χέρι και την δομή του ενιαίου σώματος που προκύπτει από την διαδικασία αυτή. Συνεπώς δεν είναι ορατό στο τελικό αποτέλεσμα – το κάλυμμα είναι μονάχα η “κορυφή του παγόβουνου“!

Για αυτό το λόγο πιστεύω πως θα έπρεπε να αναζητήσουμε έναν καινούριο όρο, που να ανταποκρίνεται καλύτερα στο συγκεκριμένο είδος βιβλιοδεσίας.