Tags

, , , ,

Σε προηγούμενο post είδαμε ποιά είναι σε γενικά πλαίσια η διαδικασία της βιβλιοδεσίας. Ετούτη τη φορά θα ήθελα να ρίξουμε μια ματιά στα 3 βασικά είδη που θα συναντήσει κανείς σαν θελήσει να δέσει ένα βιβλίο και στις διαφορές τους.

(To my english readers; This is one of those rare occasions that I will be posting something entirely in Greek. The reason is that the content of the post is rarely found in greek while there are many similar ones in english.)

Καταρχήν, τα είδη της βιβλιοδεσίας είναι πάρα πολλά και η ποικιλία τους χαρακτηρίζεται από πλήθος παραγόντων όπως η χώρα στην οποία εδραιώθηκαν, η τεχνική που εκάστοτε συναντάται, τα υλικά που χρησιμοποιούνται κλπ. Εάν όμως αφήσουμε κατά μέρος τις περισσότερες λεπτομέρειες και ασχοληθούμε με τη βασική δομή θα δούμε πως 3 είδη είναι αυτά που πιθανότατα θα συναντήσει κανείς:το κολλητό, το ραφτό και το περαστό. Εν πρώτοις ,στο άπειρο μάτι, μπορεί να φανεί πως δεν έχουν καμμία διαφορά στην όψη, κάτι που ισχύει έως ένα πολύ μικρό βαθμό. Οι ιδιότητες όμως και η αντοχή που επιδεικνύουν τα είδη αυτά είναι πολύ διαφορετικές. Ας τα δούμε λοιπόν!

Μπορεί να ακούγεται εξειδικευμένο ωστόσο είναι ένα πολύ βασικό θέμα που ωφελεί να γνωρίζουν όσοι επιθυμούν να δέσουν κάποιο βιβλίο.

ΤΟ ΚΟΛΛΗΤΟ

Το κολλητό είναι η απλούστερη μορφή βιβλιοδεσίας, στο βαθμό που σε κάποιες χώρες δεν ονομάζεται καν…βιβλιοδεσία! Αυτό διότι λείπει το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της τέχνης, το ράψιμο το βιβλίου. Έτσι δένονται συνήθως τα βιβλία που  έχουν τυπωθεί φύλλο-φύλλο αντί στα κλασσικά δεκαεξασέλιδα. Σε αυτή την τεχνική η κόλλα παίζει το βασικότερο ρόλο και ακολουθούν επικουρικά οι κλωστές που βυθίζονται σε αυλακιές. Το κολλητό είναι φτηνό, γρήγορο και εύκολο σε σχέση με τα άλλα 2 είδη αλλά χάνει σε ευλυγισία και, το σημαντικότερο, σε αντοχή στο χρόνο.

ΤΟ ΡΑΦΤΟ

Έτσι ονομάζονται χονδρικά όλα τα δεσίματα που περιλαμβάνουν το ράψιμο του βιβλίου. Δεν πρόκειται ακριβώς για είδος όσο για την βάση αυτής καθαυτής της βιβλιοδεσίας αλλά χάριν της διάκρισης το αντιμετωπίζουμε ξέχωρα. Στο ραφτό τα τυπογραφικά ράβονται μεταξύ τους σε ένα συμπαγές μα ευλύγιστο σώμα που διαθέτει μεγάλη αντοχή,τουλάχιστον εάν ραφτεί σωστά. Πολύ ανώτερο του κολλητού διατηρεί ωστόσο την αχίλλειο πτέρνα που έχουν όλα τα βιβλία, τα εξώφυλλα που ενδέχεται να αποκολληθούν με την πάροδο του χρόνου (προσοχή, ενδέχεται δεν σημαίνει πως θα συμβεί κιόλας. Εδώ παίζει ρόλο και η φροντίδα από τον ιδιοκτήτη). Και αυτό διότι παρότι καλυμμένα με δέρμα ή ύφασμα εξακολουθούν να μην είναι στέρεα προσαρμοσμένα στο σώμα του βιβλίου. Το ραφτό και το κολλητό θα ακούσετε να ονομάζονται και “κάλυμμα”.

ΤΟ ΠΕΡΑΣΤΟ

Το περαστό τέλος είναι η κλασσική παλιά και καλή “δεν καταστρέφομαι στον αιώνα τον άπαντα” μορφή της βιβλιοδεσίας που ήταν κυρίαρχη μέχρι τις αρχές του 1900. Η ειδοποιός διαφορά είναι πως οι πινακίδες του βιβλίου ράβονται τρόπον τινά πάνω του. Αυτό μαζί με πολλές ακόμη μικρότερες διαφορές καθιστούν το περαστό την καλύτερη επιλογή εάν το βιβλίο που θα δέσουμε έχει αξία, συναισθηματική ή μη,ή πρόκειται να δει μεγάλη χρήση. Εάν προσεχθεί το βιβλίο αυτό μπορεί να διασχίσει υπομονετικά αμέτρητες δεκαετίες! Ωστόσο οι αρετές αυτές κοστίζουν και η διαδικασία είναι αρκετά πιο χρονοβόρα. Όπως έλεγε η δασκάλα μου- ένα βιβλίο που θα το κρατάνε τα εγγόνια  των εγγονιών σας δεν μπορεί να κοστίζει όσο 2-3 πίτσες και μερικές μπύρες, σωστά?

Λοιπόν,αυτά είναι συνοπτικά τα 3 είδη που θα συναντήσετε στην βιβλιοδεσία. Ρίξτε μια ματιά στο τι θέλετε να δέσετε,για ποιό σκοπό και πόσο βαθύ είναι το βαλάντιο σας και κάντε την επιλογή που σας ταιριάζει!

Θα βρείτε περισσότερα άρθρα σε σχέση με την βιβλιοδεσία στο Portofolio μου (ακολουθήστε το link).